www.cowboylifeandsong.com

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

ตำนานดาราคาวบอย

อีเมล พิมพ์ PDF
User Rating: / 11
แย่ดีที่สุด 

บทที่ 3. ตำนานดาราคาวบอย

หากมีแต่คาวบอยตัวจริงในทุ่งหญ้าดังกล่าวแล้ว คนทั้งโลกคงไม่รู้จักพวกเขามากมายดังเช่นทุกวันนี้ พวกเขาก็คงจะเป็นผู้ปิดทองหลังพระไม่มีใครสนใจ เหมือนชาวนาไทยและเกษตรกรทั่วไปในประเทศต่างๆ ทั่วโลก  สิ่งที่ทำให้คาวบอยกลายเป็นวีรบุรุษในดวงใจของคนจำนวนมาก คือคนที่นำวิถีชีวิตของพวกเขามาแสดงให้คนทั่วโลกได้รู้จัก พวกเขาคือดาราคาวบอย ผู้เป็นตำนานและมีส่วนในการเสริมสร้างค่านิยมในวัฒนธรรมตะวันตกให้คงอยู่  ยิ่งกว่าคาวบอยตัวจริงตามทุ่งกว้างดังกล่าวแล้ว

3.1. บัฟฟาโล บิลล์  ดาราคาวบอยคนแรก

บัฟฟาโล บิลล์ วีรบุรุษตะวันตกและนักแสดงที่โด่งดังก้องโลกในยุคคาวบอย มีชื่อเดิมว่า   วิลเลียม เฟรดเดอริค โคดี้ (William Frederick Cody -February 26, 1846 – January 10, 1917) เขาเป็นนักสู้ชีวิตตัวฉกาจ ในวัยเด็กอายุแค่ 11 ขวบ เขาช่วยพ่อให้รอดชีวิตจากพวกม๊อบ ที่ฮือเข้าทำร้ายพ่อขณะปราศรัยต่อต้านการมีทาส แต่แผลถูกแทงโดยพวกม๊อบ ทำให้พ่อเขาต้องตายในเวลาต่อมา เขาจึงต้องออกหางานทำทุกอย่าง เพื่อช่วยแม่ดูแลครอบครัว เริ่มต้นจากการเป็นนักล่าสัตว์ด้วยการวางกับดัก พออายุได้แค่ ๑๔ ปี เขากลายเป็นนักล่าแร่ทองคำผู้หนึ่งในตำนานตื่นทองยุคปี  ๑๘๕๙ ช่วงเร่ร่อนหาทอง เขารับจ้างขี่ม้าส่งจดหมายด่วน ให้บริษัทโพนี่เอกซ์เพรส ด้วย ชีวิตในตอนหลัง เขาได้เป็นหัวหน้ากองเกวียนอพยพ เป็นคนขับรถม้าโดยสาร และในปี ๑๘๖๓ เป็นทหารในสงครามกลางเมือง สังกัดกรมทหารม้าที่ ๗ ของแคนซัส

เมื่อสงครามสิ้นสุด เขาอายุแค่ ๒๐ ปี ในปี ๑๘๖๗  เขาต้องเลี้ยงชีพด้วยการเป็นนักล่าควายป่า เพื่อนำเนื้อไปขายให้คนงานสร้างทางรถไฟสายแคนซัส-ปาซิฟิก มีรายงานว่า เฉพาะตัวเขาเอง เขาฆ่าควายป่าไปถึง ๔,๒๘๐ ตัวภายใน ๑๗ เดือน และนี่คือที่มาของฉายา บัฟฟาโล บิลล์ (ควายบิลล์)

จากประสบการณ์ในป่าเขาอันมากมายนี้ ระหว่าง ค.ศ. ๑๘๖๘-๑๘๗๒ เขาจึงได้รับการว่าจ้างให้เป็นทหารพราน ทำหน้าที่พลนำทางให้แก่หน่วยลาดตระเวนของกองทัพบกสหรัฐ สังกัดกรมทหารม้าที่ ๓ ปฏิบัติภารกิจในพื้นที่แถบรัฐแคนซัส  มิสซูรี เทนเนสซี ภารกิจคือต่อสู้กับอินเดียนแดงเผ่าคิโอวา และโคมานเช่  ในงานนี้ พวกทหารยกย่องให้เขาเป็น “ตัวนำโชค” เนื่องจาก เขาสามารถพากองทหารหลีกเลี่ยงอันตรายได้เสมอ และนำการรบไปสู่ชัยชนะทุกครั้งเมื่อปะทะกัน ในปี ๑๘๗๒ เขาเป็นพลเรือน ๑ ใน ๔ ที่ได้รับเหรียญเกียรติยศขั้นสูงสำหรับทหารจากรัฐบาล[1]

เมื่อสงครามสิ้นสุด พวกอินเดียนแดงส่วนใหญ่ยอมแพ้ เข้าไปอยู่ในค่ายกักกัน  บัฟฟาโล บิลล์ ก็หมดงานลาดตระเวน แต่เนื่องจากตอนเป็นทหารพราน เขาจะออกลาดตระเวนในหน้าร้อน ส่วนในหน้าหนาว นักเขียนนิยายชื่อ “Ned Buntline” เคยจ้างเขาไปแสดงเป็นตัวของเขาเองในละครเวทีเรื่อง “Scouts of The Prairie” ในชิคาโก และคนดูชอบมาก เขาจึงได้ความคิดในการหันมาเอาดีทางการแสดงอย่างจริงจัง  และตั้งคณะแสดงของเขาขึ้นเอง

Image:Buffalo Bill's Wild West Show.jpg

ใบปลิวโฆษณาการแสดงของบัฟฟาโล บิลล์ ไวล์ดเวสต์ จาก www.wikipedia.com

อาจเป็นเพราะต้องการช่วยศัตรูผู้พ่ายแพ้และหมดทางไป รวมทั้งช่วยคาวบอยที่ตกงานเพราะเครื่องจักร รถยนต์ เข้าไปแทนที่ และรู้ว่าชื่อเสียงเขาเหล่านั้นเป็นสิ่งที่ขายได้ทางธุรกิจบันเทิง เขาจึงชักนำคาวบอย และอินเดียนแดง ที่เคยมีบทบาทและชื่อเสียงหลายคน มาร่วมแสดงด้วย เช่น หัวหน้าเผ่าอินเดียนแดง ซิตติ้ง บูลล์ (Sitting Bull) ซึ่งเป็นหนัวหน้าอินเดียนแดง ผู้ที่นำเหล่านักรบของเขา รุมสังหารนายพล คัสเตอร์ มือปราบอินเดียนแดง จนเสียชีวิต

นอกจากนี้เขายังแสวงหาดาราเด่นมาเสริมอีกหลายคน เช่น แอนนี โอ็กเลย์ซุปเปอร์สตาร์แม่นปืนสาวคนแรกของโลก ผู้ทำสถิติแม่นปืนเหนือทุกคนในอเมริกาและยุโรปอย่างน่าอัศจรรย์ ราชาคาวบอยคนแรก (King of the Cowboys) บั๊ก เทเลอร์(Buck Taylor) และสร้างกลุ่มนักแสดงนานาชาติขึ้นมา ประกอบด้วยพวกเผ่า คอสแซก จากรัสเซีย ซึ่งเชี่ยวชาญการขี่ม้าอย่างมาก นักพุ่งแหลน และพวกทหารม้าเก่า ให้มาแสดงร่วมกับพวกวาเคโร (vaqueros-คาวบอยแบบสเปน กล่าวไว้ในบทที่ ๒) คาวบอยและอินเดียนแดงจากถิ่นตะวันตกของอเมริกา[2]

การแสดงของคณะบัฟฟาโล บิลล์ เป็นเรื่องแต่งผสมตำนานเล่าขาน จึงได้รับความสนใจอย่างมาก เพราะหลายคนในตำนานก็ร่วมแสดงอยู่ด้วย เขาเคยต่อสู้กับหัวหน้าอินเดียนแดงเผ่าไชแอน ชื่อ เยลโลแฮร์ (Yellow Hair) ตัวต่อตัวได้ชัยชนะ และถลกหนังหัวหัวหน้าผู้นั้นได้  เขาก็นำเรื่องนี้มาใส่ไว้ในการแสดงตอนหนึ่ง

ผู้คนหลั่งไหลไปดูการแสดงของเขาจากทุกทิศ ทั้งที่เวทีกลางทุ่งหญ้า และในเตนท์แสดงที่เขาพาคาราวานออกทัวร์ทั่วประเทศ แม้ประธานาธิบดีในขณะนั้นก็เคยไปชมการแสดงของเขา ซึ่งทำให้แอนนี่ โอ๊คเลย์ กลายเป็นสตรีที่ได้รับการกล่าวถึงและมีชื่อเสียงที่สุดของอเมริกาในยุคนั้น

แม้จะกลายเป็นนักธุรกิจผู้ร่ำรวยโด่งดัง แต่ บัฟฟาโล บิลล์ ก็ไม่เคยร้างราการกลับไปเยือนถิ่นตะวันตก เช่น พาพวกเศรษฐีไปล่าสัตว์ในบางฤดูกาล  ถูกเรียกตัวเข้าประจำการเพื่อช่วยทหารแก้ปัญหาทางชายแดนกับพวกอินเดียนแดง ในปี ๑๘๗๖ หลังจากนายพลคัสเตอร์ถูกฆ่าที่ลิตเติ้ลบิกฮอร์น(Little Big horn) เขาก็ถูกเรียกเข้าประจำการและเป็นที่มาของการต่อสู้กับหัวหน้าเผ่าไชแอนชื่อ เยลโล่แฮร์ ดังกล่าวแล้ว

สงครามกับพวกอินเดียนแดงไม่ได้สงบลงง่ายๆ ในปี ๑๘๙๐ ชื่อเสียงเกียรติศักดิ์ในชีวิตจริงของ บัฟฟาโล บิลล์ ก็ได้รับการตอกย้ำอีกครั้งหนึ่ง เมื่อมีปัญหาการลุกฮือของพวกอินเดียนแดง เนื่องจากหมอผีคนหนึ่งปลุกความเชื่อเรื่อง “Ghost Dance” (แปลตามสำนวนไทยๆ น่าจะเรียกว่า ฟ้อนผี ตามความเชื่อของชาวเหนือและอิสาน) หรือบางทีพวกคนขาวก็เรียกเพี้ยนไปเป็น “Sun Dance (เต้นรำพระอาทิตย์)” ซึ่งเชื่อว่าพลังจากการเต้นและการใส่เสื้อผ้าชนิดหนึ่งที่ทำขึ้นมาจะป้องกันกระสุนได้ การเต้นรำเช่นนี้ระบาดไปตามค่ายกักกันพวกอินเดียนแดงทุกแห่ง พวกอินเดียนแดงฮึกเหิมทำท่าจะแข็งข้อ จนพวกทหารประสาทเสีย และเกิดการสังหารหมู่ขึ้นในหุบเขาที่เรียกว่า วูนเดดนี (Wounded Knee แปลว่า เข่าที่บาดเจ็บ) เหตุการณ์ครั้งนั้น บัฟฟาโล บิลล์ ได้ถูกทางการเรียกเข้าไปช่วยแก้ปัญหา ซึ่งเขาได้นำกองกำลังอินเดียนแดงที่เคยช่วยสร้างสันติภาพมาก่อน เข้าไปไกล่เกลี่ย และเดินทางไปยังวูนเดดนี เพื่อช่วยฟื้นฟูความสงบให้คืนมา

เมื่อบัฟฟาโล บิลล์ ทำธุรกิจการแสดงประสบผลสำเร็จ เขาได้หันมาเรียกร้องสิทธิต่างๆ ให้แก่พวกอินเดียนแดงตามที่รัฐบาลเคยสัญญาไว้แต่ไม่ยอมทำตาม เขาสนับสนุนการรณรงค์สิทธิสตรีให้เท่าเทียมบุรุษ อีกอย่าง เขายังสนับสนุนการสงวนรักษาควายป่าไบซันที่เขาเคยล่ามามากมายอีกด้วย

เกี่ยวกับพวกอินเดียนแดง บัฟฟาโล บิลล์  ได้แสดงความรู้สึกส่วนตัวเอาไว้ในชีวประวัติส่วนตัวที่เขียนเล่าโดยตัวเขาเอง (AN AUTOBIOGRAPHY OF BUFFALO BILL เขียนโดย COLONEL W.F. CODY) ตอนท้ายก่อนจบ ดังนี้

“โดยสรุป ผมขอแสดงความหวังเอาไว้ว่า  รัฐบาลของเราจะจัดการเรื่องพวกอินเดียนแดงอย่างยุติธรรมและเป็นธรรม พวกเขาคือทายาทของแผ่นดินที่เราอยู่ พวกเขาไม่มีความสามารถในการพัฒนามัน หรือแม้แต่จะมองเห็นความเป็นไปได้ในการพัฒนา แต่พวกเขาก็เป็นเจ้าของมันเมื่อคนขาวเข้ามา  และพวกคนขาวก็แย่งเอาแผ่นดินนี้มาจากพวกเขา  มันเป็นธรรมชาติที่พวกเขาจะต้องต่อต้าน  มันเป็นธรรมชาติที่พวกเขาจะใช้ปัจจัยทางสงครามทุกชนิดที่พวกเขารู้จักเพื่อต่อสู้กับผู้ที่เข้ามาแย่งชิงดินแดนของเขาไป  สำหรับพวกเราทหารพราน มันเป็นธุรกิจ  ที่จะอยู่บนเส้นทางสงคราม เพื่อต่อสู้กับพวกเขาเมื่อพวกเขาได้ทำความเสียหายให้พวกเรา  แต่โดยทั่วไปแล้ว ไม่มีทหารพรานคนใดเกลียดพวกอินเดียนแดงจริงๆ”

และเขาวิจารณ์รัฐบาลเอาไว้ว่า 

“มีหลายครั้ง ที่นโยบายของรัฐบาลที่กระทำต่อพวกอินเดียนแดงเป็นไปอย่างไม่ฉลาดและไร้ความเป็นธรรม ผมเชื่อว่าวันเวลาเหล่านั้นได้ผ่านไปแล้วตลอดกาล  มีพวกอินเดียนอยู่อีกหลายพันคนในประเทศนี้ ส่วนใหญ่มุ่งมั่นอยู่กับการทำเกษตรกรรม  เลือดของพวกอินเดียน ได้เพิ่มความแข็งแกร่งอย่างมากให้แก่บุคลลิกของพวกเราชาวตะวันตก อย่างน้อย ก็มีวุฒิสมาชิกสองท่านที่มีสายเลือดอินเดียนแดง และท่านก็ภูมิใจในเรื่องนี้”

บัฟฟาโล บิลล์ ใช้เงินส่วนตัวทำทุกวิถีทางที่จะพัฒนาตะวันตกให้เจริญ  เช่น พัฒนาระบบชลประทาน ลงทุนในบริษัทเหมืองแร่อริโซนา โรงแรมใน Sheridan  และ Cody ไวโอมิง,  พัฒนาพันธุ์สัตว์, ทำไร่ปศุสัตว์, บ่อถ่านหินและน้ำมัน, ตั้งบริษัทสร้างหนัง, สร้างเมือง, การท่องเที่ยว และสำนักพิมพ์ แม้กระทั่งก่อตั้งหนังสือพิมพ์ ชื่อ Cody Enterprise ซึ่งยังดำเนินการอยู่ในปัจจุบัน[3]

เมืองที่บัฟฟาโล บิลล์ สร้างขึ้นอยู่ในรัฐในไวโอมิง ในพื้นที่ใกล้ๆ ที่ราบ Big Horn ที่นายพลคัสเตอร์ถูกฆ่า  เขาประกาศผ่านการแสดงไวล์เวสต์โชว์ ชักชวนให้คนอพยพไปตั้งเมืองที่นี่ ซึ่งเป็นแหล่งอพยพสุดท้ายของยุคตะวันตก จากนั้นเขาทำทุกอย่างดังกล่าวแล้วเพื่อพัฒนาเมืองนี้  และประกาศตั้งอย่างเป็นทางการในปี ๑๘๙๖ ในชื่อเมือง บัฟฟาโล บิลล์   ต่อมาเปลี่ยนชื่อตามนามสกุลของเขา คือเมือง โคดี้(Cody) ซึ่งปัจจุบันเป็นเมืองท่องเที่ยวแบบตะวันตกที่มีชื่อเสียงที่สุด และมีเทศกาลโรดิโอที่มีชื่อของโลก คือ “โคดี้แสตมผีดโรดิโอ(The Cody Stamede Rodeo)” ซึ่งจัดต่อเนื่องมาเป็นปีที่ ๘๕ ใน พ.ศ. ๒๕๕๐  นอกจากนี้ยังมี งานแข่งขันโรดิโอกลางคืน(Cody Nite Rodeo) ทุกคืนระหว่างวันที่ ๑ มิถุนายน-๓๑ สิงหาคมของทุกปี ซึ่งจัดมา ๕๕ ปีแล้ว ทำให้เมืองนี้ได้รับการขนานนามว่า  “เมืองหลวงโรดิโอของโลก(Rodio Capital of the World)”[4]

Image:2006-07-28 - United States - Wyoming - Cody - Rodeo - Cowboy.jpgImage:Roping a calf at the Buffalo Bill Cody Stampede Rodeo.jpg

การแข่งขันโรดิโอ ในเทศกาล The Cody Stampede Rodeo[5]

นี่คือประวัติย่อ ของยอดคาวบอยผู้มีความสามารถและชื่อเสียงที่ทุกคนยอมรับ ทั้งในชีวิตจริงและการแสดง การแสดงไวล์ดเวสต์โชว์ของบัฟฟาโล บิลล์ ได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่องถึง 30 ปี  ช่วงหนึ่ง เขาต้องเดินทางไปแสดงในยุโรป และอยู่ขุดทองจากการแสดงอย่างต่อเนื่องที่นั่นถึง ๑๐ ปี ในยุคนั้น เขาได้รับการยกย่องว่า เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก   ชีวประวัติที่เขาเขียนเอง 150 กว่าหน้า มีเผยแพร่อยู่ในเว็บไซต์หลายแห่ง เป็นประวัติของคนจริงที่ตื่นเต้นยิ่งกว่า “นวนิยาย” ดังๆ หลายเรื่อง

น่าเสียดายที่ หนังเรื่อง Buffalo Bill and The Indian ที่ผู้อำนวยการสร้างหนังหัวไม่ถึงรสนิยมคาวบอย ชื่อ Robert Altman สร้างให้กลายเป็นหนังตลก ซึ่งบดบังความกล้าหาญโดดเด่นของเขาอย่างสิ้นเชิง  ซึ่งผมเห็นว่า เป็นการทำลายภาพพจน์ในด้านดีของยอดวีรบุรุษตัวจริงคนนี้อย่างไม่น่าให้อภัย

๓.๒. แอนนี่ โอ๊กเลย์(Annie Oakley) คาวเกิร์ลแม่นปืนคนแรก

แอนนี่ โอ็คเลย์ มีชื่อเดิมว่า โฟบี แอนน์ โมเซย์ (Annie Oakley-born Phoebe Ann Mosey August 13, 1860 – November 3, 1926))[6]เธอเป็นดาวเด่นสตรีคนเดียวของคณะบัฟฟาโล บิลล์ ไวล์ด เวสต์ โชว์ เป็นคาวเกิร์ลสาวน้อยที่ยิงปืนไรเฟิล .22 คาลิเบอร์ที่แม่นที่สุดในประวัติศาสตร์ ล่ำลือกันว่า ในระยะ 27 เมตร เธอสามารถยิงไพ่ทางด้านข้างขาดเป็น 2 ท่อน และสามารถยิงส่วนที่ขาดทั้งสองให้เป็นรูได้ ๕ ถึง ๖ รูก่อนที่ไพ่จะตกถึงพื้น[7]

พ่อของเธอเคยเป็นทหารและเสียชีวิตเมื่อเธออายุได้แค่ ๖ ขวบ ด้วยความยากจนเธอถูกทิ้งให้อยู่ในการดูแลของหัวหน้าคนงานในไร่ที่ยากจนแห่งหนึ่ง ซึ่งสอนให้เธอรู้จักเย็บปักถักร้อย  เธอเคยรับจ้างหาเงินโดยการเป็นเด็กรับใช้ครอบครัวหนึ่ง ซึ่งโหดร้ายมากใช้งานเธอเหมือนทาส เมื่อเธออายุได้ ๘ ขวบ เธอกลับไปอยู่กับครอบครัว ก็พบว่าแม่เธอแต่งงานใหม่เป็นครั้งที่ ๓  แล้ว

เมื่ออายุได้แค่ ๙ ขวบ ความยากจนทำให้แอนนี่ ต้องออกล่าสัตว์และนำมาขายให้ชาวบ้านเพื่อหาเงินช่วยแม่ ฝีมือยิงปืนล่าสัตว์ของเธอยอดเยี่ยมจนสามารถหาเงินจ่ายค่าผ่อนบ้านให้แม่ได้ทั้งหมด เธอกลายเป็นที่รู้จักในแถบนั้นว่า แอนนี่  หญิงสาวที่ยิงปืนยาวได้แม่นเหมือนจับวาง

ในฤดูใบไม้ผลิปี ๑๘๘๑ คณะแสดงยิงปืนแม่นเร่ร่อน โบแมน แอนด์ บัทเลอร์(Baughman and Butler) ได้ผ่านไปแสดงแถวเมืองซินซินเนติ(Cincinnati-เมืองเดียวที่รอย โรเจอร์เกิด)  นักแม่นปืนของคณะชื่อ ฟรานซิส อี.  บัทเลอร์ ได้ท้าทายเจ้าของโรงแรมในเมืองนั้นโดยพนันกันด้วยเงิน ๑๐๐ เหรียญว่า ไม่มีนักแม่นปืนคนใดในแถบนั้นสามารถเอาชนะเขาได้  ฟรานซิสขณะนั้นอายุ ๓๑ ปี

เจ้าของโรงแรมรับท้าพนัน โดยบอกว่าจะจัดให้แข่งกับ แอนนี่ (ขณะนั้นอายุ ๒๑) ภายใน ๑๐ วัน การแข่งขันจัดที่เมืองกรีนวิลเล โอไฮโอ(Greenville, Ohio) ผลปรากฏว่า ฟรานซิส ยิงพลาดในนัดที่ ๒๕ และแพ้พนัน (ปกติจะแข่งกันยิงเป้านิ่งด้วยกระสุน ๑๐๐  นัด)

หลังพ่ายแพ้ ฟรานซิส พยามจีบแอนนี่ด้วยความหลงใหล และทั้งสองแต่งงานกันในอีก ๑ ปีถัดมา จากนั้นแอนนี่ก็ติดตามเป็นผู้ช่วยในการแสดงการยิงปืนแม่นของสามีไปหลายแห่ง  แต่ในภายหลัง ฟรานซิส เห็นว่าเธอมีฝีมือเหนือกว่า เขาจึงให้เธอแสดงแทน และเขายอมตัวเป็นผู้ช่วยเธอไปตลอดชีวิต

Image:Miss-Annie-Oakley-peerless-wing-shot.jpg

ภาพโปสเตอรโฆษณาการแสดงของ แอนนี่ โอ๊กเลย์ และภาพตัวจริง (จาก http://en.wikipedia.org/wiki/Annie_Oakley)

ในปี ๑๘๘๕ ทั้งสองก็เข้าร่วมการแสดงในคณะของบัฟฟาโล บิลล์ เนื่องจากแอนนี่ตัวเล็ก สูงแค่ ๑๕๒ เซ็นติเมตร์ เธอได้รับชื่อเล่นภาษาอินเดียนแดงจากหัวหน้าเผ่า ซิตติ้ง บูลล์  ที่กลายมาเป็นนักแสดงอยู่ด้วยว่า “วาทันยา ซิซิลลา(Watanya Cicilla)” ซึ่งแปลว่า “ตัวเล็กยิงแม่น(Little Sure Shot)” และถูกใช้เป็นชื่อโฆษณาของเธอต่อมา

ในช่วงที่บัฟฟาโล บิลล์ พาคณะแสดงไปท่องยุโรป แอนนี่ ได้แสดงต่อหน้าพระพักตร์ ควีน วิคตอเรีย แห่งอังกฤษ รวมทั้งพระราชวงศ์ระดับสูงจำนวนมาก หนึ่งในนั้นคือเจ้าชายแห่งปรัสเซีย(Pring of Prussia) ไกเซอร์ วิลเฮล์ม ที่ ๒ (Kaiser Wilhelm II) ซึ่งเป็นผู้ถือบุหรี่ให้เธอยิง เธอสามารถยิงขี้เถ้าบุหรี่หลุดออกได้อย่างน่าอัศจรรย์ โดยบุหรี่ในมือเจ้าชายไม่เสียหาย  ภายหลังเมื่อเกิดเหตุการณ์ปลงพระชนม์เจ้าชายปรัสเซียองค์นี้ จนเป็นเหตุให้เกิดสงครามโลกครั้งที่ ๑  มีคนกล่าวว่า ถ้าแอนนี่เปลี่ยนจากยิงขี้เถ้าบุหรี่เป็นปลงพระชนม์เจ้าชายแทน เธอจะสามารถป้องกันไม่ให้เกิดสงครามโลกได้[8]

ภาพใบหน้าชัดๆ ของ แอนนี่ โอ๊คเลย์ และภาพถ่ายร่วมกับคณะของบัฟฟาโล บิลล์ ในปี ๑๘๘๙ เธอคือคนนั่งที่ ๒ จากขวามือของภาพ (จาก http://www.bbhc.org/bbm/biographyBB.cfm)

ในช่วงเกิดสงครามกับพวกสเปนในอเมริกา เธอเขียนจดหมายลงวันที่ ๕ เมษายน ๑๘๙๘ ถึงประธานาธิบดีแม็คคินลีย์ (William McKinley) เสนอตัวเป็นทหารอาสาออกรบ โดยจะเป็นผู้นำนักแม่นปืนหญิงจำนวน ๕๐ คนที่เธอฝึกขึ้น  ประธานาธิบดีปฎิเสธ แต่ ธีโอดอร์ รูสเวลท์ (Theodore Roosevelt)ซึ่งได้เป็นประธานาธิบดีคนต่อมา รับข้อเสนอ และตั้งกลุ่มของเธอเป็นกองทหารม้าหญิงชื่อ “Rough Riders” ตามชื่อการแสดงของคณะบัฟฟาโล บิลล์ ซึ่งมีชื่อเต็มว่า “Buffalo Bill’s Wild West and Congress of Rough Riders of the World”

ในปี ๑๙๐๑ ปีเดียวกับที่ประธานาธิบดีแม็คคินลีย์ถูกลอบยิงจนบาดเจ็บสาหัส แอนนี่ก็ได้รับอุบัติเหตุ ทำให้เธอต้องออกจากการแสดงกับบัฟฟาโลบิลล์ ตอนหลังเธอฟื้นจากการบาดเจ็บได้อย่างสมบูรณ์ และเริ่มอาชีพการแสดงบนเวทีส่วนตัวอย่างเงียบๆ ด้วยบทที่เขียนสำหรับเธอโดยเฉพาะในชื่อว่า “สาวตะวันตก(The Western Girl”

เป็นที่น่าพิศวงว่า ฝีมือยิงปืนของแอนนี่พัฒนาต่อเนื่องไม่หยุดจนถึงอายุกว่า ๖๐ ปี ในปี ๑๙๒๒ มีการแข่งขันยิงปืนที่เมือง Pinehurst รัฐ North Carolina แอนนี่ซึ่งอายุ ๖๐ ปีแล้ว สามารถยิงถูกเป้าดินเผา ๑๐๐ อันโดยไม่พลาดเลย จากระยะการยิง ๑๖ หลา ในปลายปีนั้น ทั้งแอนนี่และสามีได้รับอุบัติเหตุทางรถยนต์อย่างรุนแรง ทำให้เธอต้องใส่เหล็กรัดขาขวาไว้ตลอด แต่หลังจากนั้นอีกปีครึ่ง เธอก็ทำสถิติยิงปืนใหม่ได้อีกในปี ๑๙๒๔

แอนนี่เป็นนักต่อสู้เพื่อสตรีตัวยง เช่น เรียกร้องให้จ่ายค่าจ้างสตรีโดยยุติธรรม(เช่นเดียวกับบัฟฟาโล บิลล์) ต่อสู้เพื่อสิทธิของสตรีที่จะพกปืนและใช้ปืน ทั้งเพื่อการกีฬาและป้องกันตัว เธอช่วยเด็กหญิงกำพร้า แม่หม้าย และเด็กสาวที่ต้องการศึกษาต่อจำนวนมาก เธอให้ทุนการศึกษาแก่เด็กสาวให้ได้เรียนถึงระดับวิทยาลัยและอาชีวศึกษาอย่างน้อย ๒๐ คน ฝึกสอนผู้หญิงเกี่ยวกับการยิงปืนและความปลอดภัยในการใช้ปืนกว่า ๒,๐๐๐ คน[9] ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ ๑ เธอเดินทางไปฝั่งตะวันออกด้วยค่าใช้จ่ายส่วนตัว เพื่อสาธิตการใช้ปืนอย่างปลอดภัยและได้ผลให้แก่พวกทหารที่จะเข้าสงคราม

ในปี ๑๙๒๕ เมื่ออายุได้ ๖๖ ปี แอนนี่เสียชีวิตด้วยโรคโลหิตจางอย่างร้ายแรง(pernicious anemia) ฟรานซิส บัทเลอร์ สามีของเธอเสียใจอย่างสาหัส เขาไม่ยอมกินอาหาร และเสียชีวิตหลังจากเธอเพียง ๑๘ วัน

๓.๓. ดาราหนังคาวบอยยุคหนังเงียบ

ในยุึคต้นๆ ของการเข้ามาของเทคโนโลยีภาพยนต์  ซึ่งเป็นหนังเงียบ ต้องใช้คนพากษ์ มีการสร้างหนังคาวบอยจำนวนไม่น้อย ดาราที่โดยเด่นในยุคนั้น พอจะกล่าวถึงได้ดังนี้

๓.๓.๑. วิลเลียม เซอร์เรย์ ฮาร์ต หรือ William Surrey Hart (December 6, 1864 - June 23, 1946) เป็นดาราคาวบอยตั้งแต่ยุคหนังเงียบ เป็นนักแสดงบนเวทีมาตั้งแต่อายุยี่สิบกว่าๆ  แต่มาเริ่มแสดงหนังอาชีพจริงๆ เมื่ออายุได้ 49 ปี เขาเป็นคนหลงไหลเรื่องราวตะวันตกมาก จนถึงกับซื้อปืนลูกโม่ของ บิลลี่ เดอะคิด (Billy the Kid) มาครอบครอง และยังเป็นเพื่อนกับ Wyatt Earp และ Bat Masterson ตัวจริงของตำนานผู้รักษากฏหมายยุคตะวันตกด้วย  ฮาร์ต สร้างหนังด้วยทุนส่วนตัวมาตั้งแต่ปี 1915 ซึ่งได้รับความสำเร็จอย่างมาก เขาสร้างหนังเรื่องที่เป็นสัญญลักษณ์ของคาวบอยตะวันตกเรื่อง Tumbleweeds (1925)ด้วย  เขามีหนังเสียงในฟิล์มเพียงเรื่องเดียวซึ่งสร้างในปี 1939 หนังของเขามีอิทธิพลในการเผยแพร่เรื่องราวคาวบอยอย่างมากในยุคกำเนิด อุตสาหกรรมภาพยนต์  การแต่งกายของเขาจะยึดแบบคาวบอยตัวจริงในยุคตะวันตก จะเห็นจากหมวกที่เขาใส่ ซึ่งมีลักษณะเหมือนกับหมวกลูกเสือในปัจจุบัน เพราะนั่นคือหมวกคาวบอยที่ใช้กันจริงๆ ในยุค 1800


๓.๓.๒. ทอม มิกซ์ (Tom Mix (1880-1940)) เป็นดาราฮอลลีวูดยุคแรกๆ เกิดในเพ็นซิลวาเนีย แต่ไปทำงานเป็นคาวบอยอยู่โอกลาโฮมาในไร่วันโอวัน (101) ที่มีชื่อเสียง เขาเป็นนักขี่ม้าชั้นนำ ได้แชมป์ National Riding and Rodeo ในปี 1909  เขาเริ่มเข้าสู่การแสดงในปี 1910 โดยเป็นผู้ร่วมแสดงในหนังเรื่อง Ranch Life in the Great Southwest มิกซ์เป็นคนมีชื่อในเรื่องแต่งตัวเนี๊ยบ ใส่หมวกคาวบอยปีกกว้างมาก และคงเจ้าชู้หรือเจ้าสำราญพอควรเพราะแต่งงานถึง 5 ครั้ง เขาแสดงร่วมกับม้าแสนรู้ชื่อ Tony (Tony the Wonder Horse) ตลอดชีวิตการแสดงของเขา เขาได้แสดงหนังไว้ประมาณ 300 เรื่อง

๓.๔.  ซิงกิ้งคาวบอย(Singing Cowboy)

ดาราคาวบอยที่โด่งดังยุคหลังบัฟฟาโล บิลล์ และมีอิทธิพลต่อค่านิยมคาวบอยของคนอเมริกันมากสุด ได้แก่  จีนออทรี (Gene Autry) และ รอย โรเจอร์ส( Roy Rogers) ซึ่งเป็นทั้งนักร้อง นักแสดง  และเชี่ยวชาญการแสดงบนหลังม้า ในวงการเรียกพวกเขาว่า   ซิงกิ้งคาวบอย(Singing Cowboy) แปลว่าคาวบอยนักร้อง

จุดเด่นของซิงกิ้งคาวบอยก็คือ ดาราต้องเก่งทั้งการพูดเล่าเรื่อง เล่นกีต้าร์ ร้องเพลง ขี่ม้าผาดโผน และการแสดงบทบู๊ บทรัก หนังที่แสดงโดยดาราพวกนี้จะมีฉากร้องเพลงสอดแทรกด้วยเสมอ เครื่องแต่งกายของคนและม้าถูกออกแบบมีลวดลายประดับอย่างหรูหราเกินเหตุ มุ่งให้เตะตาคนดูเป็นหลักโดยไม่คำนึงถึงความถูกต้องทางประวัติศาสตร์แต่อย่างใด ดูแล้วเหมือนนักร้องลูกทุ่งหรือลิเกบ้านเรา แต่ละคนใช้ชื่อตนเองในหนังทุกเรื่อง  แต่ละเรื่องเป็นการผจญภัยของพวกเขาในสถานที่ต่างๆ แถบชายแดนตะวันตก ซึ่งในยุคนั้น ถือได้ว่าเป็นวีรบุรุษสุดยอดโรแมนติกในฝันของหนุ่มสาวลูกทุ่งแทบทุกคน  ดาราหนังประเภทนี้มีหลายคน แต่ไม่มีใครโด่งดังเท่าสองคนที่กล่าวนี้  ประวัติย่อๆ ของทั้งสองคน มีดังนี้

๓.๔.๑. จีนออทรี(Gene Autry) ดาราคาวบอยและวีรบุรุษ

จีนออทรี มีชื่อเดิมว่า ออร์วอน จีนออทรี (Orvon Gene Autry -September 29, 1907 – October 2, 1998)[10],[11] เขาคือนักร้องคาวบอย (Singing Cowboy) คนแรกของโลก เกิดปีเดียวกับจอห์น เวย์น ที่เมืองไทโอกา(Tioga) รัฐเท็กซัสเขาเล่าประวัติตนเองว่า เริ่มขี่ม้าในวัยเดียวกับที่เขาเริ่มเดินได้ พออายุได้ ๑๕ ครอบครัวก็ย้ายไปอยู่โอกลาโฮมา หลังจบมัธยม เขามีอาชีพเป็นพนักงานส่งโทรเลข เริ่มมีชื่อจากการร้องเพลงโห่ลูกทุ่งมาตั้งแต่ปี ๑๙๒๙ (พ.ศ.๒๔๗๒) โดยได้ฉายาว่า “คาวบอยโห่แห่งโอกลาโฮมา(Oklahoma’s Yodeling Cowboy)” แสดงหนังคาวบอยในปี ๑๙๓๔ จนถึงปี ๑๙๕๓ รวม ๙๓ เรื่อง ได้รับยกย่องว่าเป็นผู้สร้างสไตล์เพลงตะวันตกเป็นคนแรกจากหนังเรื่อง“Tumbling Tumbleweeds(1935)” เขาร้องเพลงบันทึกเสียงไว้ประมาณ ๖๔๐ เพลง ในจำนวนนี้เขาแต่งเองและร่วมแต่ง รวม ๓๐๐ เพลง

ภาพโฆษณาม้าชื่อ        แชมเปี้ยน ของจีนออทรี “ม้ามหัศจรรย์แห่งตะวันตก” จาก www.geneautry.com

ในที่นี้ได้นำรูปที่ capture จากจอภาพของหนังที่ ออทรี แสดง ๒ เรื่องคือ The Strawberry Roan(1948) และ The Big Sombrero(1949) ซึ่งเป็นหนังสีเพียง ๒ เรื่องของเขา เพื่อให้เห็นบรรยากาศของหนังประเภทซิงกิ้งคาวบอยต้นฉบับว่าเป็นอย่างไร

ภาพซิงกิ้งคาวบอยบางตอนของหนังเรื่อง Strawberry Roan และ The Big Sombrero

 

 

 

ภาพจากหนังเรื่อง The Big Sombrero เป็นตัวอย่างของหนังที่แสดงโดย จีนออทรี ต้นฉบับซิงกิ้งคาวบอยคนแรกของอเมริกาที่ถูกลอกเลียนสืบต่อกันไป ในหนังพวกนี้ พระเอกต้องเก่งทุกอย่าง เช่น ร้องเพลง ยิงปืน ชกต่อย ขี่ม้า ในรูปนี้จะเห็นการโชว์เท็คนิคขี่ม้าเร่งรีบ ที่พระเอกวิ่งเข้าหาม้าทางด้านหลังและกระโดดลอยตัวขึ้นนั่งบนอาน ซึ่ง รอย โรเจอร์ ก็ลอกเลียนวิธีนี้ไปใช้จนเชี่ยวชาญเหมือนกัน

การแสดงสดและหนังคาวบอยสมัยนั้น พระเอกจะมีคู่หูที่เป็นตัวตลกนิดๆ คอยเสริมบทและบุคลิกของตนเองให้เด่นขึ้น เขาเรียกคู่หูนี้ว่า ไซด์คิก(sidekick) ยีนมีไซด์คิกชื่อ แพต บัตแทรม(Pat Buttram) และม้าคู่ใจชื่อ แชมเปี้ยน(Champion) ซึ่งทั้งคนและม้าต่างก็ทำงานร่วมกันจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต นับเป็นคู่หูคู่ใจที่หาได้ยากจริงๆ

ช่วงปี ๑๙๔๐-๑๙๕๖ เป็น ๑๖ ปีของ จีนออทรี ที่โด่งดังมากจากการดำเนินรายการวิทยุให้สถานี CBS ชื่อ เมโลดี้แรนซ์โชว์(Melody Ranch Show) รูปแบบรายการคือ ยีนร้องเพลงสด สลับคุยตลกคู่กับแพต บัตแทรม และเล่าเรื่องเกี่ยวกับชีวิตคนยุคตะวันตกโดยทำเป็นละครวิทยุสั้นๆ สลับร้องเพลง  ซึ่งเป็นการโชว์ความสามารถในทุกด้านของผู้จัดรายการ โดยเฉพาะการเป็นนักพูด นักเล่าเรื่อง เหมือนกับนักจัดรายการ Talk Show ในยุคนี้  ปัจจุบันนี้ใน DVD หนังของเขาที่จัดจำหน่ายโดย Gene Autry Entertainment ทุกแผ่น จะแถมบันทึกเสียงของรายการเมโลดี้แรนซ์โชว์หนึ่งตอนด้วย

ในปี ค.ศ. ๑๙๔๐ ยีนได้รับเชิญไปร่วมปรากฎตัวในงานโรดิโอที่ยิ่งใหญ่ชื่อ Flying "A" Ranch Rodeo ในนิวยอร์ค เขาขี่ม้าเพศผู้แสนรู้ของเขาคือ แชมเปี้ยน กระโดดลอดห่วงไฟโชว์ และได้รับการต้อนรับอย่างท่วมท้น ยอดคนเข้างานพุ่งสูงอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน  ต่อมาเขาจึงลงทุนซื้อที่ดิน จัดการแสดง Flying “A” Ranch Rodeo Show ของตัวเอง และผูกพันกับงานโรดิโออย่างยาวนาน ถึงขั้นตั้งฟาร์มเลี้ยงม้าและวัว ที่โคโลราโดและอาริโซนา

ออทรีซื้อโมโนแกรมสติวดิโอ(Monogram Studio)ในปี ๑๙๕๒  และตั้งชื่อใหม่ว่า เมโลดีแรนซ์ (Melody Ranch) ใช้เป็นสถานที่ผลิตหนัง รายการทางวิทยุและทีวีสำหรับออกอากาศในช่วงเสาร์อาทิตย์ทุกสัปดาห์ มีหนังประเภท B-Western ประมาณ ๗๕๐ เรื่องถ่ายทำที่นี่ก่อนตกเป็นของจีนหลังจากเป็นของยีนแล้ว หนังคาวบอยดังๆ ที่แสดงโดยดาราคาวบอยผู้เป็นตำนานแห่งยุค เช่น จอห์น เวย์น, แกรี่ คูเปอร์, รอย โรเจอร์ส, วิลเลียม เอส อาร์ท, ทอม มิกซ์ ก็ได้เช่าใช้สถานที่แห่งนี้  น่าเสียดายที่ในปี ๑๙๖๒ เกิดไฟไหม้เสียหายเกือบหมด ยีนใช้ส่วนที่เหลือเป็นที่เลี้ยง แชมเปี้ยน ม้าคู่ใจจนมันสิ้นชีวิตในปี ๑๙๙๐  จากนั้นเขาจึงขายต่อให้แก่พี่น้องตระกูลเวลูแซต(Veluzat)[12] ซึ่งซื้อไปบูรณะเป็นเมืองคาวบอยให้เช่าถ่ายหนังพร้อมอุปกรณ์ครบทุกอย่างจนถึงทุกวันนี้

จากผลงานทั้งทางวิทยุ ทีวี และหนังฉายโรงประเภท B-western เขาจึงเป็นดาราขวัญใจยอดนิยมของคนอเมริกัน ตั้งแต่พวกเด็กๆ จนถึงผู้ใหญ่และคนแก่ที่เคยมีชีวิตในยุคตะวันตกรุ่งเรืองมาก่อน

ไม่ใช่แค่เป็นวีรบุรุษบนจอเท่านั้น จีนออทรี ยังเป็นวีรบุรุษจากสงครามโลกอีกด้วย ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ระหว่างปี ๑๙๔๒-๔๖ (ช่วงนี้เองที่ทางผู้ผลิตภาพยนตร์และรายการวิทยุนำ รอย โรเจอร์ส มาแสดงแทนเขาเต็มตัว) เขาสมัครเป็นทหารอากาศ และได้เป็นนักบินขับเครื่องบิน C-47 Skytrain เขาบินขนกระสุนและระเบิด ผ่านน่านฟ้า จีน-อินเดีย-พม่า โดยบินผ่านช่องเขาหิมาลัยระหว่างพม่ากับจีนที่อันตรายที่สุดที่เรียกว่าฮั๊มพ์ (Hump)

ช่วงปลายสงครามจีนออทรี เข้าสังกัดในหน่วยปฏิบัติการพิเศษ บำรุงขวัญทหารแถวมหาสมุทรแปซิฟิก และปลดประจำการกลับเข้าสู่อาชีพนักแสดงในปี ๑๙๔๖

จีนออทรี ได้รับเหรียญเกียรติยศ ๓ เหรียญจากภารกิจในสงคราม คือ American Campaign Medal, Asiatic-Pacific Campaign Medal, และ World War II Victory Medal

การสมัครเป็นทหารออกรบในสงครามโลก ทั้งๆ ที่อาชีพการแสดงกำลังรุ่งเรืองสุดขีด ดูเหมือนต้องการตอกย้ำคุณสมบัติของคาวบอยข้อที่ ๑๐ ที่เขาเขียนไว้ คือ “คาวบอยต้องรักชาติ” ซึ่งตรงข้ามกับ จอห์น เวย์น ดาราคาวบอยอีกคนที่ได้ฉายาว่า เป็นสัญลักษณ์ของคนอเมริกัน ที่ไม่กล้าผิดสัญญาการแสดงหนัง ทำให้ไม่ได้สมัครเป็นทหารออกรบช่วงสงคราม ซึ่งทำให้เขารู้สึกไม่เป็นลูกผู้ชายใจคาวบอยตามที่ได้รับยกย่องเท่า จีนและมีรายงานว่าเขาเสียใจเรื่องนี้ไปตลอดชีวิต

จีนออทรี มีสัมผัสทางธุรกิจดีมาก สามารถเป็นเจ้าของสถานีวิทยุและโทรทัศน์ที่ได้รับรางวัลถึงสองแห่งคือ KMPC และ KTLA เป็นเจ้าของทีมเบสบอลล์ American League California Angels ในปี 1961 ซึ่งเป็นทีมที่มีชื่อเสียงมาก คนอเมริกันยุคหลังรู้จักเขาจากทีมเบสบอลล์มากกว่านักแสดงคาวบอยเสียอีก เขาอยู่ในตำแหน่งรองประธานสมาคมอเมริกันเบสบอลล์จนถึงวันสุดท้ายของชีวิต   ในปี ๑๙๘๑ เขาขายสถานีโทรทัศน์ KTLA เป็นเงินถึง ๒๔๕ ล้านดอลลาร์ ในปี ๑๙๙๕ เขาติดอันดับ ๔๐๐ คนอเมริกันที่รวยที่สุด ของแมกกาซีนฟอร์เบส มีทรัพย์สินรวม ๓๕๐ ล้านดอลลาร์

ชื่อ

สาขา 

ที่อยู่ของดาว 

Gene Autry

Motion pictures

ภาพยนตร์

6644 Hollywood Blvd.

Radio สาขาวิทยุ

6520 Hollywood Blvd.

Recording การอัดแผ่นเสียง

6384 Hollywood Blvd.

Television ทีวี

6667 Hollywood Blvd.

Live theatre การแสดงสดบนเวที

7000 Hollywood Blvd.

ภาพดาวดวงหนึ่งของ จีนออทรี จาก http://www.710kmpc.com/

 

ในปี ๑๙๘๘ จีนออทรี สร้าง พิพิธภัณฑ์มรดกตะวันตกจีนออทรี (Gene Autry Western Heritage Museum) และกลายเป็น ศูนย์แห่งชาติออทรี (Autry National Center) ที่ให้การศึกษาด้านวัฒนธรรมตะวันตกที่ใหญ่ที่สุดในปัจจุบัน

เพลงที่โด่งดังมากที่ยีนสร้างชื่อเสียงขึ้นมา และยังมีการนำมาร้องทุกวันนี้ได้แก่  Ghost Riders in The Sky ซึ่งเขาสร้างเป็นหนังด้วย และอีกเพลงคือ Back  In The Saddle Again จีนเป็นดาราคนเดียวในโลก ที่ได้รับเกียรติสูงสุด ๕ ดาวใน ๕ สาขาการแสดงที่ได้รับการประทับดาวไว้บนถนนฮอลลีวูด (Hollywood Walk of Fame) คือ สาขาวิทยุ,  การอัดแผ่นเสียง. ภาพยนตร์. ทีวี และ การแสดงสดบนเวที ซึ่งมีที่อยู่ของดาวตามตารางที่แสดงไว้ในรูปประกอบ

จีนออทรี คือผู้บัญญัติกฎปฏิบัติสำหรับผู้อยากเป็นคาวบอย 10 ข้อขึ้นมาเป็นคนแรก  และเป็นที่รู้จักกันทั่วโลกในชื่อ บทบัญญัติคาวบอย “Cowboy Code” หรือ “Cowboy Commandments” ซึ่งได้กล่าวไว้ในบทที่ 1  นอกจากนี้ เมืองเล็กๆ ใกล้ๆ ที่เขา

เกิดได้เปลี่ยนชื่อเมืองเป็น “จีนออทรี” เพื่อให้เกียรติแก่เขา ซึ่งเขาเคยกล่าวถึงเรื่องนี้อย่างผู้มีความรู้สึกทางการเมืองนิดๆ ว่า “เราโชคดีที่อยู่ในประเทศที่เขาเปลี่ยนแผนที่(ชื่อเมือง)เพื่อให้เกียรติคาวบอย  แทนที่จะสนองความตระกะของเผด็จการ”

จีนออทรี แต่งงานกับ May Spivey ในปี ๑๙๓๒ เมื่อเธอเสียชีวิตในปี ๑๙๘๐ เขาแต่งงานอีกครั้งกับ แจ็คกี้ ออทรี ในปี ๑๙๘๑ และอยู่ด้วยกันตลอดชีวิต แต่ไม่มีลูกกับภรรยาทั้งสอง ยีนหวลกลับสู่รายการทีวีอีกครั้งในปี ๑๙๘๗(๒๕๓๐) ภายใต้ชื่อ เมโลดี้แรนซ์เธียเตอร์(Melody Ranch Theater) ร่วมกับ แพต บัตแทรม(Pat Buttram) sidekick ซึ่งเคยร่วมแสดงหนังด้วยกันมาตั้งแต่สมัยหนุ่ม ในรายการเป็นการเล่าเรื่องราวแต่หนหลัง และฉายหนัง B-western ที่เคยแสดงด้วยกันเป็นตอนๆ รายการดำเนินไปถึง ๙๑ ตอน มีแขกที่มีชื่อเสียงได้รับเชิญมาปรากฏตัวจำนวนมาก ซึ่ง รอย โรเจอร์ส กับเดล อีแวน ก็ได้รับเชิญด้วยในปีแรกของรายการ รายการนี้มีแถมใน DVD หนังของเขาด้วย

 

๓.๔.๒. รอย โรเจอร์ส ราชาคาวบอย(Roy Rogers, King of the Cowboys)

รอย โรเจอร์ส[13],[14] ไม่ได้เกิดมามีชีวิตในฟาร์มแต่เด็กเหมือน จีนออทรี เขาเกิดวันที่ ๕  พฤศจิกายน. ค.ศ.๑๙๑๑ ในเมืองซินซินนาติ รัฐโอไฮโอ(Cincinnati, Ohio) ในชื่อ ลีโอนาร์ด แฟรงกลิ้น สไล (Leonard Franklin Slye November 5, 1911 – July 6, 1998)  พ่อของรอยมีสายเลือดอินเดียนแดงเผ่าเชโรกี ร้อยเปอร์เซ็นต์ ครอบครัวยากจน เขาต้องออกจากโรงเรียนมาช่วยพ่อทำงานทุกชนิดที่พอเลี้ยงชีพได้ ตั้งแต่เป็นคนเก็บผลไม้ในไร่ กรรมกรในโรงงาน

รอย เริ่มชีวิตการแสดงโดยการเป็นนักร้องเพลงโห่ลูกทุ่งเช่นกัน และตั้งวงดนตรีของตนเองตั้งแต่อายุ 18 ร่วมกับลูกพี่ลูกน้องชื่อ สแตนเลย์ โดยรับจ้างร้องเพลงตามงานเต้นรำและโรงละครท้องถิ่น แต่ไปได้ไม่ดีนัก  ระยะหลังรอยจึงดิ้นรนเข้าไปแสวงโชคในรัฐคาลิฟอร์เนีย

จนถึงปี 1934 รอยจึงเริ่มมีชื่อเสียง โดยร่วมกับนักร้องคาวบอย ที่มาดังร่วมกันตอนหลังอีกสองคน คือ บ๊อบ โนแลน และ ทิม สเปนเซอร์ เขาตั้งวงคาวบอยครั้งแรกชื่อ O-Bar-O Cowboys ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น ไพโอเนียส์ เมื่อได้รับโอกาสแสดงทางวิทยุครั้งแรก ผู้ประกาศไม่เคยได้ยินชื่อวง จำผิด ประกาศเป็น Sons of the Pioneers เพราะเห็นเป็นพวกเด็กๆ  แต่ปรากฏว่า การแสดงครั้งนั้น รอย ได้เตรียมเพลงและซ้อมวงมาอย่างดี จึงทำให้ผู้ฟังชื่นชอบกันมาก เลยทำให้ได้เกิดในวงการเพลงในชื่อที่ประกาศตั้งแต่วันนั้น เพลงที่สร้างชื่อให้แก่วงของเขามากในยุคนั้น คือเพลง “Cool Water” และ “Tumble Tubleweeds” ซึ่งทุกวันนี้ถือว่าเป็นจำนวนหนึ่งในเพลงคาวบอยอมตะแห่งยุค

รอย โรเจอร์ เริ่มแสดงหนังกับบริษัท รีพับบลิค สติวดิโอ(Republic Studio) ครั้งแรกในปี 1935 แต่เป็นแค่ตัวประกอบร่วมกับวงดนตรีของเขา เนื่องจากยุคนั้น จีนออทรี คือดาราใหญ่ที่ดังมาก่อนในประเภทซิงกิ้งคาวบอย  ต่อมาบริษัทเริ่มมีปัญหาเกี่ยวกับสัญญาแสดงหนังกับ จีนออทรี จึงซุ่มหนุนบท รอย ให้เด่นขึ้นมาทีละน้อย โดยหวังจะให้เป็นผู้มาแทน จีนในอนาคต จนในปี ๑๙๓๘ เขาจึงได้แสดงหนังเป็นตัวเองแทน จีนออทรี เต็มตัวในเรื่อง Under Western Stars ซึ่งได้รับความสำเร็จอย่างล้นหลาม ชื่อเสียงของเขาจึงดีขึ้นเรื่อยๆ จนถึงช่วงปี  ๑๙๔๒ เมื่อ จีนออทรี สมัครเข้าเป็นทหารออกรบในสงครามโลกครั้งที่ ๒  รอยจึงผงาดเป็นดาราอันดับหนึ่งของประเทศได้ และได้รับฉายาว่า “ราชาแห่งคาวบอย(King of the Cowboys)” ตามชื่อหนังเรื่องหนึ่ง

ภาพขี่ม้ายกสองขาที่เป็นเอกลักษณ์ของรอย โรเจอร์ส และวงดนตรี Sons of The Pioneers